Mektup: Dinle Eloiz!

20 Jan

Hep bir değişiklik arıyorsun biliyor musun Eloiz? Elbette biliyorsun. Kaçmak için bırakıyorsun ama kendini yenilik diye kandırıyorsun. Beceremiyor, tutunamıyorsun ama özgürlüğünle övünüyorsun. Üşeniyorsun, eriniyorsun ama elinden gelmediğine dair bahanen çok. Hep gidiyorsun. Gittiğin yer evin değil oysa. Tıpkı bıraktığının da olmadığı gibi. Sen gidiyorsun ama… Orada hep daha iyi olacağı inancıyla. O zaman hep daha iyi olacağına körü körüne inanarak. Orası neresiyse ya da ne zamansa artık?

Hiç duracak mısın Eloiz? Bilerek, tutunarak gidecek misin hiç? Kendinden emin olacak mısın? Yalan inandırmalardan bahsetmiyorum. Soruyorum düpedüz işte, kendinden emin olacak mısın? Bilecek misin hiç memnuniyet oradadır, o zamandadır? Biliyor musun peki memnuniyet vardır?

Nedir senin için memnuniyet Eloiz? Her güne gözüne giren güneşle uyanmak mı? Yoksa sokaktaki dilenciye verdiğin üç kuruş mu? Nedir? Akşam yemeğini yediğin restoranın yıldızları mı memnun ederdi seni yoksa? Bütün işlerini bırakıp ağlayan arkadaşına omuz vermek mi? Mesleğinde kurtardığın dünya sayısı kadar yükseldiğin basamaklar mı? Sahi en son hangi dünyayı kurtardın Eloiz? Bilmiyor musun? Cesaretine çok güveniyorsun Eloiz. Bu beni ürkütüyor.

Seni beğenmeyecekler, bak söylüyorum. Yine başladın iğnelerini saplamaya diyeceksin. Hayır başlamadım, sadece durmuyorum. Ben iğnelerimle varım. Bu yüzdendir çelişkilerimiz. Onlar bunu anlamazlar Eloiz. Akşam yemeklerinden, restoran yıldızlarından, yüksek katlı binalarından memnunlar. Hani senin beceremediğin. Hani tutunamıyorum dediğin. Orada mıdır tutunacak tek dal? Arkanda bıraktığın hiçbir öykünde yok mudur?

Gezip görmek istiyorsun Eloiz. Bu sana şevk katıyor. Can suyunu alıyorsun kültürden, etkileşimden. İnsandır senin ilacın diyorum, “hayat” diyorsun “insan dinlemiyor”. Sen kendini dinlesen Eloiz? Sence hayat açar mı kulaklarını? Sence hayat bir gün tutunur mu sana?

Uzat kolunu Eloiz. Uzanmayacağını düşündüğün her yere uzat. Yetmeyeceğini düşündüğün her yerde gör kendini. Konuşan hayvanların mahkemesine inanan bir çocuk ol. Adaleti masumiyetinde ara. Yani sen sen ol Eloiz, sen seni hiç bırakma…

2015/01/img_4970.jpg

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: